Johan Pauly

Even wat persoonlijke informatie over mezelf. Ik ben 48 jaar (1970). Mijn vrouw is Nathalie Stevens (Rekem) en ben vader van Noortje en Sander. Samen wonen we al meer dan 20 jaren in Neerharen.

Ik ben de zoon van ere-gemeentesecretaris Herman Pauly en Mia Aerts (+1997). Ook Gerardine Roox heeft een groot deel van mijn leven mee bepaald.

Mijn professionele loopbaan speelt zich volledig in de IT-wereld af. Met mijn eigen bedrijf ben ik dan ook gevestigd op het IT-centrum van Limburg, Corda Campus.

Sinds mijn kinderjaren staat politiek centraal in mijn leven. Als zoon van de gemeentesecretaris waren politieke gesprekken aan tafel nooit ver af. Zo heb ik de Lanakense politiek van dichtbij leren kennen en ben ik dus niet helemaal nieuw.

Voor de mensen

Doorheen mijn professionele en politieke loopbaan, loopt er maar 1 rode draad: mensen helpen! Eerst een aantal jaren syndicaal gedelegeerde geweest, waarbij ik me altijd heb ingezet om mensen op de werkvloer te helpen en te ondersteunen. En ook in de politiek komen mensen voor mij op de eerste plaats. Luisteren naar de mensen en hen proberen te helpen. Dit is iets dat ik altijd van thuis heb meegekregen. Maar geen dingen beloven die niet kunnen waargemaakt worden. Aan fabeltjes, wensdromen en fantastische verhalen hebben mensen niets. 

Politieke vader

Tot 2012 heb ik nooit actief deelgenomen aan verkiezingen. Maar mijn politieke vader, Piet van Berkel, wist me te overtuigen om mee te doen. Het was voor mij belangrijk om steeds inhoudelijk te kunnen werken. Meningen en reacties, gebaseerd op feiten, zo ken ik Piet al heel erg lang. Een Lanakense samenleving waarin er wordt geluisterd naar de mensen en waarbij mensen op de 1ste plaats komen. Dat zijn zaken die wij gemeen hebben. Mijn actieve deelname aan de politiek was begonnen.

Van 2013 tot 2016 ben ik voorzitter geweest van de Lanakse N-VA-afdeling. Vanuit deze positie heb ik de Lanakense dossiers van nabij gevolgd en heb ik meegeholpen om bepaalde voorstellen op de gemeenteraad te brengen.

  • Een subsidiereglement voor kinderopvang: werd door de meerderheid weggestemd. Enkele maanden nadien kwam de meerderheid met een aangepast voorstel.
  • Luiertafels in alle openbare gebouwen in Lanaken: werd goedgekeurd en ondertussen ook volledig uitgevoerd.

In 2016 heb ik dan Marcel Kerkhofs opgevolgd in de gemeenteraad. Hij heeft ons veel te vroeg verlaten. Marcel is gestorven na een slopende ziekte. Hem vervangen was en is geen sinecure.

Ik zal Piet en Marcel altijd erkentelijk zijn voor hetgeen zij voor N-VA Lanaken en mezelf hebben betekend.

Provincieraad

In 2012 kwam ik niet enkel op voor de gemeenteraad, maar ook voor de provincieraad. Ik werd hier onmiddellijk voor verkozen.

Financiën en welzijn zijn de dossiers waar ik me de afgelopen jaren mee heb beziggehouden. Verschillende keren heb ik een voorstel gedaan om de provinciale belastingen voor de Limburger en de Limburgse ondernemingen te hervormen of zelfs af te schaffen. De provinciale deputatie zit namelijk op een berg geld die men heeft opgebouwd door jarenlang te veel belastingen te heffen.
Ik ben wel blij dat de provincieraad voltallig mijn voorstel om de European Disability Card, net zoals in Lanaken, ook te erkennen voor provinciale instellingen en evenementen. Door deze kaart zullen mensen met een handicap niet meer gestigmatiseerd moeten voelen.

Lijsttrekker

Ik voel me vereerd om deze verkiezingen de lijst te mogen trekken van N-VA. De ploeg die ik aanvoer zijn allemaal mensen met hun beide voeten op de grond. Mensen die weten en voelen wat er leeft in de Lanakense samenleving.

We willen allemaal een Lanaken waar het goed is om te wonen. Maar we willen vooral een Lanaken waar men terug naar de mensen zal luisteren. Een Lanaken waarin de mensen terug centraal staan. En met N-VA zijn we bereid om hieraan mee te werken en zelfs om hierbij het voortouw te nemen!